عادل نریمانی 56 مطلب 0 comments

سینمای عامه پسند همیشه بدین منوال نبود که تعدادی بازیگر خوش چهره، با بدن‌هایی پرداخته شده را مقابل پرده‌ای سبز قرار دهند و دیالوگ‌هایی کلیشه‌ای را بی هیچ احساس یا تلاشی برای تعالی هنر رو به دوربین آی‌مکس ده میلیون دلاری‌ای بگویند که پرتره‌ی بی معنایی از آنها را با جلوه های ویژه چند صد میلیون دلاری بدل به اثر قابل دیدنی کند که تماشاگر پیش از ورود به…

برای هالیوود ساختن زندگی‌نامه افراد مشهور همواره یکی از اصلی‌ترین کشش‌های سینمایی از ابتدا شروع درخشش آن‌ها بوده است. از زمان ساخت «همشهری کین» توسط ارسون ولز…

برادران کوئن پس از شروع درخشان‌شان با فیلم Blood Simple، توانسته‌اند سینما و زبان سینمایی مختص به خودشان را تعریف کنند و در طول بیش از سه دهه پس از ساخت اولین…

یورگوس لانتیموس فیلمساز بسیار خوبی­‌ست. نه به خاطر این‌که کارگردان فیلم‌های بسیار خوبی مانند Dogtooth، The Lobster و The Killing Of A Sacred Deer است، که چون فیلمسازی خوب بودن گویی جایی فراتر از ساختن آثاری خوب اتفاق می‌افتد. به همین دلیل ارثیه کارگردانان بزرگی همچون برگمان، کوبریک و اسکورسیزی بزرگ‌تر از کیفیت یک به یک آثارشان است. چرا که آن‌ها…

صفی یزدانیان چیز دیگری از سینما می‌خواهد و این هم در فیلم پیشین و هم در فیلم کنونی‌اش به وضوح دیده می‌شود. او نه به دنبال خلق درامی جذاب و پرکنش است، نه…

این روزها بیش از همیشه به نظر می‌رسد که سینمای ایران به یک زیر-ژانر واحد نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود. اگر سینمای جدی و جشنواره‌ای‌مان در سال‌ها اخیر را بررسی کنیم،…