نقد فیلم

روایتی از یک رفاقت دو جانبه که در پایان‌بندی ضعیف عمل می‌کند و حرف‌های خود را پس می‌گیرد و به همین پرداخت سطحی بسنده می‌کند. فیلم‌ساز قطعا حرف‌هایی دارد که این روایت را به وجود آورده اما در پایان موفق نیست حرف‌هایش را صادقانه، راسخ و تاثیرگذار به مخاطب منتقل کند. امیر یک فیلمِ در سطح مانده است.

این اثر کمدی و تراژدی را به خوبی در هم می‌آمیزد و با زیرکی از زیر بار تناقضات روایت‌های داستان می‌گریزد. این اثر از ساختار‌های کلیشه‌ شده‌ی سینمای بیوگرافی…

فیلم به سادگی مخاطب را در اختیار می‌گیرد، و بعد از این‌که او را وارد ماجرا کرد، به سادگی با احساسات او بازی می‌کند و تبدیل می‌شود به یک هنرمند تمام عیار که…

فیلم از حقیقت حرف نمی‌زند. از دست‌کاری شده‌ترین نسخه از حقیقت ممکن حرف می‌زند. همان‌طور که دریدا معتقد است، حقیقت نهایی وجود ندارد، آن‌چه موجود است، و برای ما قابل درک است، تنها «نمایی» از نمای یک حقیقت دست‌خورده است و این رشته آن‌قدر ادامه دارد که نتیجه همان سوء تفاهم است.

فیلم لاتاری در مورد موضوع مهمی است که به فریبکارانه‌ترین شکل ممکن پرداخت می‌شود. فیلم، پوپولیستی‌ترین فرم ممکن را به کار می‌گیرد تا فقط برای برآورده کردن…

تنها اشاره به مبحث کلیشه‌ شده‌ی نژادپرستی و مفهوم ضد نژادپرستانه در صنعت –و نه هنر- سریال و سینما کافیست که توجهات را به سوی یک اثر سوق دهد؛ اما آیا واقعا «برو…